The Roof is both an autonomous artwork and a practice: a nomadic multiform device that challenges one's relation to the city. Born from the desire to create a space to come, be -and act –together with people you usually don’t meet, the Roof questions what it takes and means to cooperate. We place The Roof as a dialogical space - and thus political tool - within different public contexts and explore various practices of coexistence and cooperation. Discussing, holding The Roof, sharing a meal, dancing, listening, learning: actions that can’t be sustained and maintained without the others.

The Roof artistic team:  Alice Pons and Olivia Reschofsky - artistic directors , Merel Noorlander - designer, Zsofia Paczolay - relational architect, Nienke Schots - dramaturg 

This project was supported by Bank Giro Loterij Fonds and AFK. Hosted and presented by Veem Huis Voor Performance, ICAF Rotterdam, Come Together festival, Dansmakers.


The Roof is an action, an object,
a place, a manifest -
that manifests itself each time anew.

The Roof is a poem, a metaphor,
a cloud, a sign, a ceremony.

It is a happening. Just like this, now.

The Roof is alive.
It moves. It dances. It travels.

It is small scale, local,
and continuously temporary.

Roof comes from Roofing: thinking, doing
and using a space together.

The Roof is moulded by those who - meet,
think, make, build, use, see, need,
reinvent, maintain, care for.. it.

The Roof is a reflection of the people who
are under it.

The Roof calls for those who call for the

The roof is for who is ‘available’.
Who stops on his way to the grocery-store.
Who is curious to hear, and pass on, the
stories of others. For who dares to not know.

The Roof is a place to meet and share
- food, opinions, sleep, the view, stories,
attention, play, perspectives, silence, the
day, the night, a fire, fear, longing, a party,
no thing, a dance, knowledge
- without social pressure.

A space for when you also don’t know yet.

Where a thousand can welcome the


The Roof allows you to be misplaced,
to not fit in.

The Roof wants to live by the values that
matter and drive us.

It makes you stop, wonder and daydream.

The Roof can be a school, a bath house,
an agora, a viewpoint, a fire, a safe zone,
a bed in the city, a parliament ..

- yet it always adds to it’s own being;
it does not sell, overrule,or take sights.

It can never be fixed in one place
nor into one statement.
The Roof is multiple Roofs.

The Roof should never stop becoming.
It will never come to an end.

The Roof is indoor outdoor.
The Roof is in town. It is in a street. On a
no-man’s-land behind your supermarket.

The Roof is a re-publicization of space. It
can be found just outside your established
routines. Where each one can be a
builder, a thinker, an ideator, a creator.

The Roof is public and private.
It belongs to you and to the street.
The roof is nowhere in particular.
It is where you want it to be.
The Roof is where the heart is.

The Roof is born in Veem House.
The Roof is carried outside.
The Roof is now at Zoutkeetsplein.



The Roof is een object, een actie, een

plaats, een manifest -

dat zich steeds opnieuw manifesteert.

The Roof is een gedicht, een metafoor,

een wolk, een teken, een ceremonie.

Het is een gebeurtenis. Zoals dit, nu.

The Roof leeft.
Het beweegt. Het danst. Het reist.

Het is op kleine schaal, lokaal,

en continue tijdelijk.

Roof komt van Roofing: samen een ruimte

denken, doen en gebruiken.

The Roof wordt gevormd door zij die het

ontmoeten, maken, bouwen, gebruiken,

zien, nodig hebben, heruitvinden,

behouden, verzorgen..

The Roof is een reflectie van de mensen

die er onder(deel van) zijn.

The Roof vraagt om hen die om The Roof


The Roof is voor wie ‘beschikbaar’ is.

Wie op weg naar de supermarkt stopt.

Wie nieuwsgierig is om de verhalen van

anderen te horen en door te geven.

Wie het aandurft niet te weten.

The Roof is een plek om te ontmoeten en

te delen zonder sociale verplichtingen:

eten, meningen, slaap, het uitzicht,

verhalen, aandacht, spel, perspectieven,

stilte, de dag, de nacht, vuur, angst,

verlangen, een feest, geen ding, een

dans, kennis ...

Een plek voor als je het ook nog niet weet.

Waar duizenden, honderden kunnen


The Roof staat je toe misplaatst te zijn,

er niet bij te passen.

The Roof wil leven naar de waarden die

van belang zijn en ons bewegen.

Je stopt, raakt verwonderd, dagdroomt.

The Roof kan een school zijn,

een badhuis, agora, uitzichtpunt, vuur, veilige

zone, een bed in de stad, een parlement ..

- maar staat altijd in dienst van zichzelf;

het verkoopt niet, overheerst niet,
het kiest geen kant.

Het kan nooit vastgezet worden op één

plek of in één statement.
The Roof is een veelheid aan Roofs.

The Roof mag nooit ophouden te worden.

Het zal nooit eindigen.

The Roof is binnen buiten.
The Roof is in de stad. In een straat. In

het niemandsland achter je supermarkt.

The Roof is een re-publiekizering van

ruimte. Je vindt het net buiten de

gebaande paden. Daar waar iedereen

bouwer, denker, ideator, creator kan zijn.

The Roof is publiek private.
Het is van jou en van de straat.
The Roof is nergens in het bijzonder.

Het is waar jij wilt dat het is.
The Roof is where the heart is.

The Roof is geboren in Veem House.

The Roof is naar buiten gedragen.

The Roof is nu op Zoukeetsplein.